Praca z tabelą makro-zmiennych

Tabela makro-zmiennych w NCPlayer — to interaktywny panel pokazujący aktualne wartości zmiennych #100–#199 (lokalne/użytkownika) i #500–#531 (globalne/podstawowe), a także pomocniczych, które są używane w wyrażeniach, warunkach i pętlach G-kodu. Tabela jest aktualizowana w czasie rzeczywistym podczas symulacji i pomaga analizować logikę makroprogramów, debugować obliczenia oraz śledzić efekty uboczne.

Do czego służy

• Debugowanie logiki: łatwo zobaczyć, jak zmieniają się zmienne podczas wykonywania #i = ..., IF, WHILE/DO/END, G65, M98/M99.
• Analiza wyrażeń: kontrola wartości wejściowych/wyjściowych przy użyciu SIN/COS/ROUND/FIX/FUP/ABS/SQRT/....
• Powtarzalność: szybki reset wartości zmiennych w celu ponownego uruchomienia z „czystego” stanu.

Co jest wyświetlane

• Indeks zmiennej (np. #100, #512).
• Aktualna wartość (liczba/NaN, jeśli jeszcze nie przypisano, lub wynik wyrażenia).
• Źródło/ostatni zapis — linia programu, w której zmienna została zmieniona (jeśli dostępne powiązanie).
• Format — wartość w „surowej” postaci i, w razie potrzeby, sformatowana (np. 30 → 30.0).

Jak to działa

1. Parser podczas preprocessingu oblicza i/lub odkłada w czasie obliczenia wyrażeń z udziałem zmiennych #.
2. Symulator przy wykonywaniu krok po kroku aktualizuje tabelę przy każdym przypisaniu #i = ... oraz przy wejściu/wyjściu z podprogramów/pętli.
3. Odroczone zależności (np. X[#100]) są ponownie przeliczane przy zmianie #100, co odzwierciedla tabela.

Zakresy i cechy

• #100–#199 — zmienne lokalne programu/sesji symulacji.
• #500–#531 — zmienne globalne (pseudo-stałe), zachowywane w ramach bieżącego uruchomienia symulatora.
• Pomocnicze (#0, systemowe): pokazywane w miarę użycia, jeśli są zaangażowane w wyrażenia lub odczyty.
• Inicjalizacja: niezinicjalizowana zmienna wyświetlana jest jako pusta/NaN do momentu pierwszego przypisania.

Interakcja

• Pauza/krok: zatrzymaj symulację i przechodź liniami, obserwując zmiany wartości.
• Szybki filtr: zostaw w tabeli tylko te indeksy, które wykorzystujesz (np. #100, #101, #500).
• Reset wartości: użyj przycisku Reset (jeśli dostępny) do wyczyszczenia zmiennych lokalnych/globalnych przed kolejnym uruchomieniem.

Przykłady użycia

#100 = ROUND[#101 + 10]
IF [#100 GT 50] THEN GOTO 120
WHILE [#9 LT #20] DO1
  #9 = #9 + 1
END1
G65 P1000 A1 B#100  (Parametry do podprogramu: #1, #2, ...)

W tych przykładach tabela pozwoli zobaczyć kroki zaokrąglania, wzrost liczników pętli i wartości przekazywane do G65, co ułatwia weryfikację logiki.

Najlepsze praktyki

• Inicjalizuj zmienne przed użyciem (#9 = 0) — dzięki temu tabela będzie przewidywalna.
• Unikaj ukrytych zależności (ponowne przypisania w głęboko zagnieżdżonych podprogramach bez komentarza).
• Komentuj kluczowe przypisania — tabela pokaże linię-źródło, co ułatwi orientację.

Ograniczenia i uwagi

• Niektóre zmienne systemowe mogą być read-only — ich wartości zależą od konfiguracji symulatora.
• Głęboko zagnieżdżone wyrażenia są obliczane krok po kroku; przy niepoprawnej składni wartość może stać się NaN — sprawdź log preprocessingu.
• Reset symulacji czyści lokalną tabelę wartości (globalne — zgodnie z ustawieniami bieżącej sesji).