Obsługiwane kody i możliwości parsera

Sekcja Obsługiwane kody i możliwości parsera opisuje pełną funkcjonalność interpretera G-kodu w NCPlayer, w tym obsługiwane formaty poleceń, grupy modalne, makroprogramowanie, arytmetykę, warunki, pętle i funkcje rozszerzone. Parser został zaprojektowany do pracy z programami sterującymi w stylu FANUC (w szczególności 0i-MB), ale jest również kompatybilny z innymi sterownikami przy odpowiedniej konfiguracji.

1. Obsługiwane formaty kodów G/M

• Kody G:
  • Standardowe grupy modalne:
    • G0 — szybki ruch.
    • G1 — interpolacja liniowa.
    • G2 / G3 — interpolacja kołowa CW/CCW z obsługą:
      • Parametru R (promień łuku).
      • Parametrów I, J, K (środek łuku w trybie ABS lub INC).
      • Płaszczyzn G17, G18, G19.
    • G17 / G18 / G19 — wybór płaszczyzny obróbki.
    • G20 / G21 — wybór jednostek (cale/mm).
    • G40 / G41 / G42 — kompensacja promienia narzędzia.
    • G43 / G44 — kompensacja długości narzędzia.
    • G49 — anulowanie kompensacji długości.
    • G54 – G59 — układy współrzędnych (w tym rozszerzone G54.1 Px).
    • G90 / G91 — tryb absolutny / przyrostowy.
    • G98 / G99 — powrót w cyklach wiercenia (punkt początkowy / płaszczyzna R).
  • Cykl wiercenia: G73, G74, G76, G80, G81, G82, G83 z obsługą parametrów X, Y, Z, R, Q, F.
  • Kody specjalne: G65 (wywołanie makro-podprogramu z argumentami).
• Kody M:
  • Sterowanie wrzecionem: M3, M4, M5.
  • Chłodzenie: M7, M8, M9.
  • Stop programowe: M0, M1, M2, M30.
  • Obsługa podprogramów: M98 (wywołanie), M99 (powrót).

2. Obsługa makroprogramowania

• Zmienne lokalne: #1 – #33 (zerowane przez M99 przy aktywnym parametrze).
• Zmienne wspólne: #100 – #199.
• Zmienne globalne: #500 – #531.
• Zmienne systemowe: zgodnie z FANUC (np. #5001 dla aktualnej pozycji X).
• Operacje matematyczne:
  • Dodawanie, odejmowanie, mnożenie, dzielenie, potęgowanie.
  • Priorytet nawiasów i obliczenia zagnieżdżone.
• Funkcje FANUC:
  • SIN, COS, TAN, ASIN, ACOS, ATAN.
  • ABS, ROUND, FIX, FUP, MOD, SQRT.
  • Obsługa funkcji zagnieżdżonych, np.: SIN[FIX[#100+0.4]].
• Podstawianie adresowe w komendach: X[#500], F[#101+10] itd.

3. Konstrukcje logiczne

• IF [warunek] GOTO Nxxx — skok do numeru linii.
• IF [warunek] THEN ... — wykonanie polecenia przy warunku prawdziwym.
• Operatory logiczne: AND, OR, XOR (zagnieżdżone warunki do 3 poziomów).
• Porównania: EQ, NE, GT, LT, GE, LE.
• WHILE [warunek] DOx ... ENDx — pętle warunkowe.
• Licznik pętli i ochrona przed nieskończonymi powtórzeniami.

4. Podprogramy

• Definicja podprogramów: Oxxxx.
• Wywołanie: M98 Pxxxx Lnn — z obsługą argumentów L.
• Powrót: M99 (z czyszczeniem zmiennych lokalnych przy aktywnym parametrze).
• Obsługa G65 Pxxxx z przekazywaniem argumentów (A, B, C... H, I itd.) bezpośrednio do zmiennych lokalnych.
• Wywołania rekurencyjne z kontrolą głębokości stosu.

5. Inne możliwości

• Obsługa trybu absolutnego (G90) i przyrostowego (G91) w jednym programie.
• Automatyczna normalizacja kodu: wyrównanie spacji, usuwanie zbędnych EOB, poprawna obsługa komentarzy.
• Bezpośredna konwersja formatu łuków:
  • R → IJK (tryb ABS lub INC).
  • IJK → R.
• Parsowanie z wcześniejszym podstawieniem zmiennych przed symulacją.
• Rozwinięcie podprogramów (inline expand) dla symulacji z pełną trajektorią.